Euskal Jaiak, arazo baten ikurrak, eta onura umilak

Sopelak Euskal Jaia egin du asteburu honetan. Ez da berria, euskal jaiak edo asteak ohikoak dira gure testuinguruan, eta arrakastatsuak gainera. Kasu gehienetan, Sopelan besteak beste, egutegian oso data garrantzitsua da, kultura-erakundeentzat batez ere. Beraz, normaltzat hartzen ditugu, beste jai bat izango balitz bezala. Hala ere, euskal jai/egun/asteak bertuteak izan arren, kale baten ikurra besterik ez dira.

Aurtengo Euskal Jaia

Azter dezagun euskal jai baten ohiko edukina: nekazal/abere azoka, animaliak ikus dezagun; dantzak, gure herriko dantza taldea eginak; ohiko lanaren erakusketak, beti baserriekin lotuta kontserba azoka edo arrain azoka, kostaldeko herrietan; kantaldi bat, normalean ez garestia (kontuz, merkeak ez du esan nahi txarra); eta, gero eta gehiago, zerbait globalagoa, adibidez, erakusketa edo hitzaldiak. Ezin da ahaztu, euskal aste batean ezin dela a falta behar bazkaria, euskal sukaldaritza… badakigu. Gehi daiteke zinema, antzerkia, tronpalariak, boloak…Hau da, edozein gauza sar daiteke iragana aldarrikatzeko edo gogoratzeko, beti nostalgiaz.

Azken urteetan, Sopelak egin duenez, Nafarroako erreinuari buruzko hitzaldiren bat ere egin ohi da. Hitzaldi horiek, “nabarrismo” deitutako korrontetik datozenak, oso arrakastatsuak dira azken urteetan. Gehienetan interesanteak izan arren, kultura baino, aldarrikapen zuzenak ohi dira; horrek azaltzen du erraz entzun ditzakegula gure inguruan (beste post batean, seguru asko, hitz egingo dugu hitzaldi horietaz).

Hori esanda, galdera bat bururatzen zait: zer nahi dute antolatzaileek aste horiekin? Hamaika erantzun egongo dira, dudarik gabe. Baina guztietan nahastuko dira aldarrikapena eta nostalgia. Alde batetik, galtzen den kultura aldarrikatu, berpiztu eta mantendu nahi dutela bistan dago; bestetik, joan den mundua gogoratu: gure baserri eta nekazal mundua: animaliak, babarrunak eta abar. Helburua, argi badago, lortzen da? Agian, han egindako ahalegina urtean zehar eta arloz arlo egin behar zen. Hau da, baserri azoka, hilabetean behin hitzaldi bat, musika asteburua, herriko bazkaria… guztietan, hori bai, euskara nagusia izanez, eta gogoratuz, beti, Euskal Herrian gaudenez.

Benetan, zure buruari ez bazaio ezer galdetzen, nabaritu gabe pasako dela, izan ere, ekitaldiak disfrutatuko dituzula, baina, kritika pixka batekin, ematen du Venezuelako Semana Vascan gaudela, edo Galizia eguna eginez, Barakaldon.

Kategoria: Ekitaldiak/Ekimenak, Sailkatugabeak, Sopela Etiketak , . Gorde lotura.